இல்லமும் இல்லாளும் அல்லது அம்பியும் ஹெர்மன் டீக்கனும்

 

இல்லமும் இல்லாளும்
அல்லது
அம்பியும் ஹெர்மன் டீக்கனும்

முள்முடித் தொற்று (கோவிட் 19) பரவாதிருக்க இல்லொடுங்கியிருத்தல் இன்றியமையாதது என்னும் நிலையில் , 'தம் இல் இருந்து தமது உண்க' என்று இல்லிருந்து உண்டலின் இனிமை கூறும் தொடரை முகநூலில்இட்டேன்.

இது குறுந்தொகை,  குறள் இரண்டிலிருந்தும் எடுத்துக் கோத்த தொடர் . இத்தொடரை எண்ணித் துணிந்து எழுதினேன். எண்ணியதைச் சற்றே விளக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.

தமிழ் மரபில் பாட்டுந் தொகையுமாகிய சான்றோர் செய்யுட்கள், - சிறப்பாக அகப்பாடல்கள்- பின் வந்தோரால் நெஞ்சறிந்த நிலையில் செவ்வியல் இலக்கியங்களாகப் போற்றப்பட்டன. "புவியினுக் கணியாய்..." என்னும் பாட்டில் 'சான்றோர் கவி ' யின் இயல்புகளை அடுக்கியிருப்பது கம்பமேதைமை காட்டுவதாகும். கம்பனின் இரட்டுற மொழியும்  கவித்திறம் சான்ற விளக்கம், மேலை நூலோர் செவ்வியல் இலக்கியத்திற்குத் தரும் விளக்கத்தோடு மிகப் பெரிதும் - முற்றிலும் என்று சொல்லுமளவுக்கு - ஒத்துப் போவது வியப்பு ( எனது மதிப்பூ - mathipuu.blogspot.com- காண்க )

அறவுணர்வுடன் அகப்பாடல் மரபை  இயைத்துத் தமிழ்க் காமத்துப்பாலாகப் புதுப்பித்துப் பேணிய மேதை வள்ளுவன். வள்ளுவத்தின் தமிழ் அடையாளம் காமத்துப்பாலில்தான் நன்கு துலங்குகிறது எனலாம்.

தம்மி லிருந்து தமதுபாத் துண்டற்றால்
அம்மா அரிவை முயக்கு(குறள் , 1107)

என்னும் குறள் அற அக இயைபின் உச்சம்..காளிங்கர் உரையின் இன்றியமையாச் சொற்கள் கொண்டு பொருள் தருகிறேன். 'தமக்கு உரிமையுடைய இல்லின்கண் இருந்து தமது பொருள் கொண்டு பலர்க்கும் பகுத்துண்டு வாழ்தலின் இனிமையை ஒத்தது இந்த அரிவையை முயங்கும் [தழுவும்]இனிமை'  என்பது பொருள்.
இங்கு வள்ளுவனுக்குக் கை கொடுத்தது குறுந்தொகை (மாறாக, 'வெண்பூதனார்க்குக் கை கொடுத்தது குறள் ' என்பதற்கு வாய்ப்பில்லை)

அரும்பெறல் அமிழ்தம் ஆர்பதம் ஆகப்
பெரும்பெயர்  உலகம்  பெறீஇயரோ  அன்னை
தம்மில் தமதுண் டன்ன சினைதொறும்
தீம்பழந் தூங்கும் பலவின்
ஓங்கு மலை நாடனை வரும் என்றோளே
(வெண்பூதனார், குறுந்தொகை 83)

குறுந்தொகைக்குப் பழைய உரை கிடைக்கவில்லை; துறைக் குறிப்புக்  கிடைக்கிறது.                     " தலைமகன் வரைந்தெய்துதல் உணர்த்திச் (உணர்த்திய) செவிலியைத் தோழி வாழ்த்தியது " என்பது இப்பாட்டின் துறைக் குறிப்பு.'காதலன்/தலைவன் / மலைநாடன்  மணம் செய்துகொள்ள வருவான் என்று கூறிய அன்னை சுவர்க்கத்தைப் பெறுவாளாக ' என்று தோழி செவிலியை வாழ்த்துகிறாள் . இப்பாட்டில் அன்னை என்றது செவிலியை .

இங்கு நமக்கு வேண்டியது "தம் இல் தமது உண்டன்ன " /" தம் இல் இருந்து தமது பாத்து உண்டற்றால் " என்னும் உவமைதான்.

- இருந்து, - பாத்து என்னும் இரு சொற்கள் திருக்குறளில் கூடுதலாகவுள்ளன.

தம் இல் இருந்து தமது உண்க - என்பதற்கு நம் கால நேர்ப் பொருள் அவரவர் இல்லத்தில் இருந்து அவரவர்க்குரியதை உண்க என்பது . இந்தப் பொருளில்
ஒரு சாதாரண அறிவிப்பாக/அறிவுறுத்தலாக அமைந்ததுதான் என் இடுகை.  ஆனால்,  அதைச் செறிவாகவும் நயமாகவும் சொல்லச் செவ்வியல் தொடர் கை கொடுத்தது. அவ்வளவுதான்.

குறளில் உள்ள '- இருந்து ' என்பதை இன்றைய நிலையில் வீட்டிற்குள்ளேயே இருந்து கொண்டு என்கிற வலியுறுத்தலை உணர்த்தப் பயன்படுத்திக் கொண்டேன் ;         'பாத்து' என்பது நல்லதுதான் என்றாலும் சுருக்கம் கருதித் தேவையில்லை என்று விட்டு விட்டேன். எனவே குறுந்தொகைத் தொடர் போதுமானதாயிற்று. ஆனால், குறுந்தொகை உரையாசிரியர்கள் திருக்குறளைக் கருத்தில் கொண்டு' தமது உண்டன்ன ' என்னும் தொடருக்குப் பாத்து என்பதையும் சேர்த்துப் பொருள் கண்டுள்ளனர்.

இக் குறுந்தொகை, திருக்குறள் ஆகியவற்றில் உள்ள உவமைகளை உரையாசிரியர்கள் பலவாறு விரித்து விளக்குகின்றனர். குறுந்தொகையின் உவமையொடு பொருந்தும் பொருள் பற்றியே வேறுபாடுகள் உள்ளன.விரிப்பின் அகலும்.

நிறைவாக ஒன்று. திருக்குறள் உவமையை மனத்தான் அறியப்படும் உவமை என்பார் இளம்பூரணர் . மேதை!(- 26 மார்ச் 2020)

எங்கள் தஞ்சை மேலவீதி வீட்டிற்குத் துணைவியாரும் நானும் மாதம் ஒரு முறையாவது சென்றாக வேண்டும். இயன்றவரை வீட்டைப் பெருக்கித் துடைப்பது, புத்தகங்களைப் பார்வையிடுவது, சிலவற்றை வைத்து விட்டு வேறு சிலவற்றைத் திருச்சி எடுத்து வருவது என்பன பணிகள் . பெரும்பாலும் திருச்சியில் காலை 10.00 மணி சோழன் தொடர்வண்டியில் ஏறினால் 11.00 மணியளவில் இறங்கி 11.30 க்குள் தஞ்சை வீடடைய இயலும். கையில் மதிய உணவை எடுத்துச் சென்று விடுவோம்.

பிற்பகல்01.30 மணியளவில் சாப்பிடுவோம்.  அப்போது தோன்றும் உள நிறைவைச் சொல்லில் வடிக்க இயலாது. 'தம்மில் இருந்து தமது பாத்துண்ணல் ' என்னும் குறளடி ஒவ்வொரு முறையும் உணர்ச்சிவயப்படுத்தும். என் துணைவியாரிடம் ஒரு முறை இதைச் சொன்னேன். அவரும் அந்த உணர்வை எய்தியதாகக் கூறினார். அவர் கால் நூற்றாண்டுக் காலம் குடித்தனம் நடத்திய வீடு அது. இத்தனைக்கும் அந்த வீடு என் உடல், உள நிலைகளில் ஒவ்வாமைக்குரியதாகிவிட்டது.

பெண்களுக்குப் புகுந்த வீட்டில் மிகச் சில நாட்களிலேயே உரிமையுணர்ச்சி தோன்றிவிடும். அவர்களுக்கு வீடும் புழங்கு பொருட்களும் சடப்பொருள்களல்ல.

அறிவும் ஒழுக்கமும் யாண்டு உணர்ந்தனள் கொல்
கொண்ட கொழுநன் குடி வறன்_உற்று என
கொடுத்த தந்தை கொழும் சோறு உள்ளாள்
ஒழுகு நீர் நுணங்கு அறல் போல
பொழுது மறுத்து உண்ணும் சிறு மதுகையளே (நற்றிணை, 110 )

வளமான வீட்டில்  பிறந்த பெண் அவள் . புகுந்த வீட்டில் மூன்று வேளை உண்ணவும் முடியாத வறுமை.ஆனாலும் பிறந்த வீட்டில் வளமாக உண்டதை நினைக்கக்கூட மாட்டாளாம். இதனைக் கண்டு வியந்த செவிலி இந்த அறிவையும் ஒழுக்கத்தையும் பிறந்த வீட்டில் சொல்லித்தரவில்லையே எப்படி உணர்ந்தாள் இவள் என்று வியந்து, பெற்ற தாயிடம் சொல்லி மகிழ்கிறாள். சமூகம் மாறும்போது பண்பாடும் மாறுவது இயல்புதான். என்றாலும் பெண்கள் புகுந்த வீட்டின் வயப்படும் இப்பண்பாடு இப்போதும் - ஓரளவாவது -தொடரத்தான் செய்கிறது .

ஆனால், இந்த நற்றிணைப் பாட்டையும் , இதனையொத்த வேறு சில அகப்பாடல்களையும் சுட்டி, அவை பணக்கார அப்பாவிப் பெண்ணைக் காதலித்து  ஏமாற்றி விடும் வழிப்போக்கர்களைக் காட்டுகின்றன என்கிறார் ஹெர்மன் டீக்கன்('நாடக'க் காதலுக்கு எதிரான ஆதிக்கச் சாதி அப்பாக்கள், அண்ணன்கள், 'தலைவர்'கள் நினைவுக்கு வருகிறார்கள் !) :

From these few examples it is clear that in matters of love and marriage the inhabitants of the manor are not happier or more successful than their poorer counterparts . Their daughter elopes with a stranger , " causing a great grief to the inhabitants of the rich house " The girl in turn , is bound to be unhappy ( Herman Tieken, Kāvya in South India, 2001,p.27.)

தலைவியரின் அப்பாவி / முட்டாள் தனத்திற்கு அவர் தரும் எடுத்துக் காட்டைப் பார்த்தால், இலக்கியத்தையும் அதன் பின்னுள்ள பண்பாட்டையும் உள்வாங்குவதில் அவருக்குள்ள முட்டாள்தனம் புலப்படுகிறது.

....the protoganists  are depicted as suffering from various forms of delusions.
The wife in Kuruntokai 66, for instance , refuses to believe that the rains have started. They cannot have started because her husband , who had promised to return before the beginning of the rainy season had not yet returned ! The kondrai trees, which have started to blossom , must be mistaken. According to the woman it is , thus , not she who is deluded but the konrai trees (ibid. p. 50)

'தலைவர் வருவேனென்று சொன்ன கார்ப் பருவம் இன்னும் வரவில்லை[அதற்குள்]
பருவமல்லாக் காலத்தில் பெய்யும் மழையைக் கார் காலத்து மழை என மதித்து உரிய பருவம் வரும் முன்பே கொன்றை மலர்கள் மலரத் தொடங்கிவிட்டன. இவை மடத்தனமானவை. ' என்பது பாட்டின் கருத்து .
இதனைப் போலி நம்பிக்கை ( delusion) என்பது  ஆழ்ந்திருக்கும் கவித்துவம் காணாப்பிறழ்வு. உளத்தியல் நோக்கில் விளக்குவதாயின் ஒரு வகைத் தற்காப்பு உத்தி (defence mechanism) என்றாவது சொல்லலாம். தலைவி தலைவன் மீது கொண்ட நம்பிக்கையை அல்லது தனக்குத்தானே கூறிக் கொள்ளும் சமாதானத்தை நயமுறக் காட்டுகிறது பாட்டு.

சுந்தர ராமசாமியின் ' ஒன்றும் புரியவில்லை ' என்னும் கதை வழியாக மீண்டும் புகுந்த வீட்டுக்குப் போவோம். அருமையான கதை !

புதுமணப்பெண் பங்கஜம்  களக்காட்டிலுள்ள பிறந்த வீட்டிலிருந்து நாங்குநேரியிலுள்ள கணவன் வீட்டுக்கு முதன் முதலாகச் செல்கிறாள் - மாட்டு வண்டியில். உடன் அவள் தம்பி அம்பியையும் அனுப்பி வைக்கிறார்கள். மூன்று நாளில் பிறந்த வீட்டிற்குத் திரும்புமாறு ஏற்பாடு . அம்பி முன்புறம் அமர்ந்து உற்சாகமாகப் பயணிக்கிறான்.இடையில்தான் அக்காவைத் திரும்பிப் பார்க்கிறான்.

" அக்கா, அழாதே " என்று அவன் அக்காவைத் தேற்றுவதில்தான் கதை தொடங்குகிறது.
வண்டியோட்டும் தேவரும் சமாதானப்படுத்துகிறார். ஒரு வழியாக நாங்குநேரியை அடைகிறார்கள். அங்கும் உற்சாகமான விளையாட்டுடன் பொழுது கழிக்கிறான் அம்பி. ஆனாலும் சம்பந்தி வீட்டில் அக்கா நடந்து கொள்ளும் முறை அவனுக்குப் பிடிபடவில்லை.

விடியற்காலையிலே எழுந்து குளித்து விடுகிறாள் ; தனியே சிரித்துக் கொள்கிறாள்;
பாவம், கண்ணில் நீர் வழிய ஈர விறகைப் பற்ற வைக்கிறாள் ; இரைக்க இரைக்கத் தண்ணீர் இழுக்கிறாள் ; குனிந்து பெருக்குகிறாள்;தங்கள் வீட்டில் செய்யாத பல கடின வேலைகளைச் செய்கிறாள்; சம்பந்தியம்மாவை அம்மா என்கிறாள்.

'இப்படி வந்து அகப்பட்டுக் கொண்டு இடுப்பு முறிய வேலை செய்ய நேரும் என்பது தெரிந்தால் யார்தான் அழமாட்டார்கள்? நான் கூட அழுவேன்' என்று சொல்லிக்கொண்டான் அம்பி.

பாவம், அக்கா !

மீண்டும் களக்காடு நோக்கிய பயணம். அவனுக்கும் மகிழ்ச்சி, அக்காவுக்கும் மகிழ்ச்சி. தற்செயலாகத் திரும்பிப் பார்த்தான் அம்பி. பங்கஜத்தின் கன்னத்தில் கண்ணீர் வழிந்தபடி இருந்தது.

" இப்பொ எதுக்கு அக்கா அழறே "
" அழலியே "
" அழுதாய் , நான் பார்த்தேன் "

வண்டியோட்டும் தேவருக்குத் தெரிய வேண்டாம் என்று சைகையால் உணர்த்துகிறாள்.
...                          ...                   ...

அம்பிக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.
(ஹெர்மன் டீக்கனுக்கும்...)
-01.04.2020

நீதான் என் இல்லம்

'தப்பட் '* இந்தித் திரைப்படம்.

அமிர்தா  செவ்வியல் நடனத்தில் தேர்ந்தவள். கணவன் விக்ரம் டெல்லியிலுள்ள கார்ப்பரேட் கம்பெனியில் பணியாற்றுகிறான். இயல்பாய் , இனிதாய்த் தொடங்கி நகர்கிறது இல்லறம். அவன் கனவு கண்டவாறே -  நடுத்தர வர்க்கக்  கார்ப்பரேட் குழுமப் பணியாளர்களின் கனவுதான் - மேல் அலுவலர் பதவிக்கு உயர்கிறான். பணி இலண்டனில். மனைவியோடு இலண்டனில் நடத்தும் வாழ்க்கை, குறிப்பாக இலண்டன் இல்லம் பற்றி மகிழ்ச்சி அலையடிக்கிறது. அதனைக் கொண்டாடச் சிறு கூடுகை (பார்ட்டி). 

 இலண்டன் போய்ப் பணியாற்றலாம் ஆனால் பதவி உயர்வு இல்லை என்று கூடுகையின்போது தெரிகிறது. காரணம் அலுவலக உள்ளரசியல். கூடுகையிலேயே உடன் பணியாளனுடன் சச்சரவு. தடுக்கப்போகிறாள் அமிர்தா. கனவு சிதைந்ததால் உணர்ச்சிவயப்பட்டிருந்த விக்ரம் சுற்றமும் நட்பும் சூழ்த்திருந்த கூடுகையில்  அவளை அறைந்துவிடுகிறான்(* தப்பட்= அறை) . அவள் ஒரு மனிதப் பிறவியாக, தன்மான இழப்பில்  நிலைகுலைந்துபோகிறாள். ஆனால், அவன் அதைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. அவளது முரண் மெல்ல மெல்ல முற்றுகிறது.

மணவிலக்குக் கேட்டு வழக்குமன்றத்தில் முறையிடுகிறாள். அவள் கருவுற்றிருப்பது தெரியவருகிறது. விக்ரம் அவளைச் சமாதானப்படுத்த முயன்று தோற்கிறான்.

மாமியார் தன் மருமகளின் உணர்வைப் புரிந்துகொள்கிறாள். அவர்களிடையே முரணில்லை. 

விக்ரம் தனியே இலண்டன் செல்கிறான். 

மண விலக்குக் கிடைக்கிறது. தன் தவறுணர்ந்த விக்ரம் அன்று வழக்குமன்றத்தில் அமிர்தாவிடம் மனம்விட்டுப் பேசுகிறான். அது, உள்ளார்ந்தது என்று அமிர்தாவும் உணர்கிறாள். மீண்டும் புதிதாக நட்பிலிருந்து தொடங்கலாம் என்கிறான்.

கதையையோ உணர்ச்சிப் பன்மைகளை, மோதல்களை  அடக்கமான நடிப்பாற்றலால் புலப்படுத்தியிருக்கும் நடிகர்களின் திறனையோ பிறவற்றையோ விவரிக்கப்போவதில்லை.ஆனால், பார்க்க வேண்டிய படம் என்பதை மட்டும் சொல்லிவிடுகிறேன். 

வேறு ஒன்றைச் சொல்லத்தான் இத்தனை முன்கதை . 

நிறைவுக் காட்சியில் விக்ரம் அமிர்தாவிடம் பேசும்போது, " இலண்டன் வாழ்க்கை, பணி எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டேன். நீலக் கதவுடைய கனவு இல்லம் , இல்லமாகவே இல்லை. உண்மையில் நீதான் என் இல்லம்" என்கிறான். 

கார்ப்பரேட் காலத்து இந்தியாவிலும் மனைவிதான் இல்லம்.

அருவித் திளைப்பு

 

இன்றைய மின்னணுவுலகில் கல்வியின் பரப்பும் வாய்ப்புகளும் பிரமிக்கத்தக்க அளவு விரிந்துகிடக்கின்றன. ‘கல்வி கரையில’  என்பதை இப்போதுபோல் எப்போதும் எவரும் உணர்ந்திருக்க இயலாது.

பெரும் பேரறிஞர்களின் வகுப்புகளை, உரைகளை அவரவர் அறைக்குள் நினைத்தநேரத்தில் கொண்டுவர முடியும். மெய்ந்நிகர் கல்வி (Virtual Education)  முறையில் இடம் கடந்து ஆசிரியருடன் உரையாடக்கூட முடியும்.

மேலைக்கல்வி முறையை இந்தியா உள்வாங்கியபோதே பேரளவு தனியாளுமையுடைய குரு, இருவென இருந்து கேட்கும் சீடர் என்கிற நிலையிலிருந்து வேறுபட்டு , முறைமை மேலோங்கத் தொடங்கிவிட்டது.

என்றாலும்,

தனியாளுமைகளின் இடம் - தமிழ்க்கல்வியுலகில் சொல்வதானால் - தெ.பொ.மீ. மாணவர்கள், மு.வ. மாணவர்கள், வ.சுப.மா. மாணவர்கள் என்றின்ன பிற அறிஞருக்கு மாணவராயிருப்பதில் உள்ளார்ந்த பெருமைபேசும் மரபில் தொடரத்தான் செய்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, எம் கல்லூரிக் காலத்தில் பேராசிரியர்கள் அ. தட்சிணாமூர்த்தி, குரு. கோவிந்தராஜன், க. இராமையன் ஆகியோர் முறையே தெ.பொ.மீ., மு.வ., வ.சுப.மா. வழிநிலையினர் என்ற பெருமிதம் கொண்டிருந்தனர்; இருக்கின்றனர்.

அந்த வகையில், என்னை ஈர்த்த வேறுசில ஆசிரியர்கள் உண்டெனினும், ஓர் ஆசிரியரை மட்டும் சொல்ல நேர்ந்தால், நான் பேராசிரியர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி ஐயாவின் மாணவன் என்று சொல்லிக்கொள்ளவே விரும்புவேன். கல்லூரிக் காலத்திற்குப் பின்பும் இடையறாமல் தொடர்பு வைத்திருக்கும் ஒரே ஆசிரியர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி ஐயா மட்டுமே.

ஒரு மனிதராக, ஆசிரியராக, அறிஞராக அவரைப் பற்றிப் பதிந்துள்ள சிலவற்றை இங்குப் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

நெடிய உயரம், கறுத்த மேனி, கழுத்தளவுக் குப்பாயம், கம்பீரக் கைவீச்சு நடை, உள்ளத்தின் கனிவும் அறிவின் கூர்மையும் ஒருங்கு காட்டும் முகம்.

அருவியெனக் கொட்டும் பாடவுரையின் ஊடாகப் பாடம் சார்ந்த தேவைகேற்ப இலயிக்கச் செய்யும் கணீர்க்குரல் பாட்டு, இடையிடையே அவ்வவ்போது ஊற்றெடுத்துப் பீறிடும் அறிவுத் தூண்டல் வினாக்கள் என ஆர்வமுள்ள மாணவன் கவனத்தைக் கணமும் சிதறவிடாதவாறு அவர் வகுப்பு அனைவரையும் திக்குமுக்காடச் செய்யும். நாங்கள் வாய்பிளந்து கேட்போம். கொட்டும் அருவியில் மூச்சுத்திணறத் திணற நாங்கள் நனைந்து திளைத்துக் கொண்டிருப்போம். அவரே அவ்வப்போது நிறுத்துவார். அந்த நிறுத்தங்களில் நாங்கள் குறுக்கிட்டு ஐயங்களை வினாக்களை எழுப்பலாம். ஒரு மணிநேர வகுப்பில் நான்கைந்து இடை நிறுத்தங்கள் இருக்கும். பத்து மணித்துளி உரைப்பகுதியில் முன்பு சொன்ன ஒன்றன் தெளிவு பின்பு கிடைக்கும். எனவே சொல்லி முடிப்பதற்குள் முந்திரிக்கொட்டை வினாக்கள் வேண்டாம்; தீரக்கேட்டபிறகும் ஐயமோ வினாவோ இருந்தால் எழுப்புங்கள் என்பார். இது, அவரது பயிற்றுமுறை.

இலக்கணம், இலக்கியம், தமிழக வரலாறு, தமிழிலக்கிய வரலாறு என எந்தப் பாடாமானாலும் ஒன்றினொன்று பொருத்தமாகக் கலந்து மிளிரும்.

புதிர்போல் சிலவற்றை முன்வைப்பார்; பாடத்தை நடத்தும் போக்கில் அதனை விடுவிப்பார். நாங்கள் அறிவார்ந்த களிப்பில் திளைப்போம். அவர் பாடம் நடத்தும் முறைகளில் இதுவும் ஒன்று.

ஒருமுறை, “பழனிக்கு அந்தப் பேரு ஏன் வந்தது தெரியுமா? நம்ப கொரடாச்சேரி இருக்கேப்பா, அதுக்கு ஏன் அந்தப்பேரு?” என்றார். எங்கள் பூண்டிக் கல்லூரிக்கு மிக அருகில் (30 கிலோ மீட்டரில்) உள்ள ஊர் அது. மாணவர் சிலர் ‘கொறடா’ (குதிரைச் சவுக்கு) என்பதனடியாக அமைந்த பெயராகலாம் என்று ஊகித்துக் கூறினர். “சரி பழநி?”  என்றார். எல்லோரும் முகமொளிர்ந்து ‘பழம் நீ’ என்று ஔவை முருகனிடம் கூறிய தலமாதலின் அது மருவி ‘பழநி’யாயிற்று என்றோம்.

 குறுநகையோடு அகநானூற்று முதற்பாட்டை நடத்தத் தொடங்கினார்.அவர் பயிற்றுமுறை பழகிய எங்களுக்கு ஏதோ தொடர்பிருக்கிறது என்று புரிந்தது. புதிர் எங்கு விடுவிக்கப்படும் என்கிற ஆர்வம் வழக்கம்போல் பாடத்தைச் சற்றும் இடையூறின்றிக் கேட்கத் தூண்டியது.

பத்தொன்பது அடிப்பாட்டு அது. பாட்டை 7-19; 1-7 என்று முன்பின்னாக அடி கூட்டி நடத்த வேண்டும். சான்றோர் செய்யுட்கள் தமிழில் செய்யப்பட்டிருந்தாலும் எம்மனோர்க்கு அது இன்றும்கூட வேற்றுமொழி போலத்தான். ஐயா ஏதோ திரைப்பாடல்போல் அனாயாசமாகப் படித்துணர்வார். அறிஞர்கள் நல்லாசிரியராதல் அரிது என்பதற்கான சான்றை நான் எம் கல்லூரி ஆசிரியர் சிலரிடம் கண்டிருக்கிறேன். மாறாக, அம் சொல் நுண்தேர்ச்சிப் புலமையரான ஐயா எமக்கேற்ப எண்பொருளவாகச் செலச் சொல்லவும் வல்லவர். பாட்டின் பொருளோடு செறிவில் மிளிரும் சான்றோர் கவிச்சுவையும் புலப்பட நடத்திக் கொண்டே போவார்.

சான்றோர் செய்யுட்களின் சொற்பொருளை மட்டுமன்றி இலக்கண அமைதியையும் காட்டுவார். அதற்கு முன்பு நடத்தியவற்றையொத்த பகுதிகள் வருமாயின், பெரிதும் விளக்காமல் சுட்டிச் செல்வார். முன்பு நடத்தியதையொத்த பகுதியிலிருந்து மாணவர் சிலர் மீண்டும்மீண்டும் வினா எழுப்பும்போது முகத்தில் சற்றே சினக்குறி காட்டித் தெளிவுபடுத்துவார். அவரது நகைச்சுவைப் புலப்பாடு பாடம் சார்ந்தே அமையுமாதலின் மாணவர்கள் அடங்கித்தான் பாடம் கேட்பார்கள்.

அவருடைய நகைச்சுவைப் பேச்சுகள் பெரிதும் சொல் விளையாட்டுச் சார்ந்தனவாக இருக்கும். ‘மதிவாணன் பிழைக்கத் தெரியாதவன்’ என்பார் (சுய விளம்பரத் தடை கருதி விளக்காமல் விட்டுவிடுகிறேன்). எள்ளல் மிகமிகக் குறைவே. ‘கணமேயும் காத்தலரிது’  என்கிற வகையில் வெகுளி வெளிப்படும். பகுதி I  தமிழ்ப்பாடத்திற்காகப் பிறதுறைகளுக்கும் போவார். பொதுவாகத் தமிழாசிரியர்களை இளக்காரமாகப் பார்க்கும் பிறதுறை மாணவர்கள் கொஞ்சம் விஞ்சும்போது அவர்களின் நிலையைத் தம் பாடம் நடத்தல் மூலம் உணர்த்துவார். ஐயாவின் ஆங்கிலமும் ஓர் ஆயுதம். அடுத்த வகுப்பிலிருந்தே அவர்கள் இயல்பாக அடங்கிவிடுவார்கள்.

தொங்கலை நீட்டாமல் புதிரை விடுவிக்கும் பகுதிக்கு வந்து விடுகிறேன்.

அகநானூறு முதற்பாட்டின் ‘நெடுவேள் ஆவி… பொதினி’ என்னும் தொடரிலுள்ள ‘பொதினி’ என்பது ‘பழநி’  என மருவியதென்றார்.

‘சிறுகாரோடன் பயினோடு சேர்த்திய கல்’  என்னும் தொடரில் ‘காரோடன்’ என்பது சாணைக்கல் ஆக்குவோனைக் குறிப்பது. காரோடச் சேரி என்பதுதான் ‘கொராடச்சேரி’ என மருவிற்று என்றார். தொழில் சார்ந்து இடப்பெயர்கள் பல வழங்குவதையும் சில எடுத்துக்காட்டுகளால் புலப்படுத்தினார்.

பழந்தமிழ் இலக்கியங்களைச் சமூகவியல் நோக்கில் ஆராய்ந்த பலர் பெரிதும் புறப்பாடல்களையும், அகப்பாடல்களில் காணும் சமூக, வரலாற்றுக் குறிப்புகளையுமே பொருட்படுத்தினார்கள். அகப்பாடல்களை அக்காலச் சமூக எதிரொலிப்பாகவே கொண்டு விளக்கியவர்கள் சிலர். ‘பாடல் சான்ற புலனெறி வழக்கு’ என உணர்ந்து விளக்கியோர் பலர்.

தட்சிணாமூர்த்தி ஐயா அகப்பாடல்களின் நாடக வழக்கிற்கும் உலகியல் வழக்கிற்குமான உறவை இலக்கிய நயந்தோன்றப் புலப்படுத்துவார்கள்.

சங்க காலத்தில் கட்டற்ற காதல் அனுமதிக்கப்பட்டதற்கு “யாயும் ஞாயும் யாரோகியரோ…” என்னும் குறுந்தொகைப் பாட்டை வகைமாதிரிச்  சான்றாகக் காட்டுவது பெருவழக்கு. காலமாற்றத்தைக்காட்ட அக்கவிதையை “உனக்கும் எனக்கும் ஒரே ஊர்…” என்று பகடி செய்து மீரா புனைந்த கவிதையும் புகழ்பெற்றது.

மாறாக, சங்க காலத்திலும் காதல் ஏற்கப்படவில்லை என்பதற்கு இப்பாட்டும் சான்று என்றபோது, நாங்கள் ஐயத்துடன் நோக்கினோம்.

தாய்வழியிலோ தந்தைவழியிலோ உறவற்ற நம் நெஞ்சம் - சமூக வழக்கத்திற்கு மாறாகக் - கலந்தன என்னும் வியப்பே இதனை இலக்கியமாக்குகிறது என்றார் அவர். மேலும், அலர்தூற்றுதல், இற்செறித்தல், முதலியவை காதலை அனுமதிக்கும் சமூகத்தில் இருக்காது; இருக்கவும் தேவையில்லை என விளக்கினார். நாங்கள் வியந்தோம்.

நாங்கள் கருத்திணங்கியது உணர்ந்தவுடன் சற்றே எங்களை நோக்கிக் குனிந்து கண்களில் தோன்றும் நகைக் குறிப்புடன் “ஊம். இப்படியெல்லாம் பாக்கணும்” என்பார். அவரது குரல் நயத்தையும் குறுநகைக் கண்களையும் எழுத்தில் தரமுடியவில்லையே என்று ஆதங்கமாயிருக்கிறது. இப்படி அவர் அள்ளித் தெளித்த ஆராய்ச்சித் தூண்டல்கள் பலப்பல.

ஐயா, வரலாறு நடத்தும்போது இலக்கியச் சான்றுகளை விழிப்புடன் கையாள்வார். இலக்கியங்களின் புனைவுகளையும், பொருள் காண்பதன் பிறழ்வுகளையும் சுட்டிக் காட்டுவார். கல்வெட்டுகளில் இருப்பதாலேயே முற்றுமுழுதான வரலாற்று மெய்ம்மை என்று எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. கல்லை வெட்டுவித்த அரசனின் சார்பு அதில் இருக்கும். பிற சான்றுகளும் கொண்டு உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்பார்.

மாணவர்களுக்குத் “தமிழக வரலாறும் பண்பாடும்” என்னும் பாடம் நடத்த எடுத்த குறிப்புகள் ஒரு கட்டத்தில் மாணவர்களுக்குதவும் வகையில் - அதாவது வினாக்களுக்கான வாய்ப்பினடிப்படையில் - ஒரு நூலாக விரிந்தது. 1970களிலேயே அவர் புகழ் பரவக் காரணமானது ‘தமிழர் நாகரிகமும் பண்பாடும்’ என்னும் நூல்தான். ஆனால், அது வெறும் பாடத்துணைக்குறிப்பு அன்று.

இலக்கிய மாணவர்களுக்கு வரலாற்றறிவின் அவசியத்தையும் அளவையும் உணர்த்திப் பாடம் நடத்துவார். இளநிலைப் பட்ட அளவில் பெரிதும் தமிழறிஞர்கள் எழுதிய ஏதேனும் ஓரிரு வரலாற்று நூல்களைப் பின்பற்றிப் பாடம் நடத்துவது வழக்கம். ஐயா அவர்கள் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலுமாக அவ்வப்போது வரும் நூல்களைப் படித்துப் புதுப்பித்துக் கொண்டே வருவார். சிறப்பாகக் கல்வெட்டுச் சொற்களை ஆய்ந்தறியும் ஆர்வம் அவரிடமிருந்தது. இலக்கிய இலக்கணம் நடத்தவும் அது துணைபுரிந்தது.

கல்வெட்டிலுள்ள ‘கலம்’ பற்றி நடத்தும்போது தொல்காப்பியம் ஆறாம் வேற்றுமைப் பொருளில் ஒன்றாகக் கலம் என்று குறிப்பிடுவதை நினைவூட்டுவார்; உரையாசிரியர்களின் எடுத்துக்காட்டுகளைச் சொல்வார். இலக்கணம் நடத்தும்போது கல்வெட்டை நினைவூட்டுவார். இவை ஒன்றையொன்று தெளிவுபடுத்தும்.

அவர் தெ.பொ.மீ. மாணவர். அவரிடம் தெ.பொ.மீ. செல்வாக்கு உண்டு. ஆதாரமும் தருக்கமும் இல்லாமல் பற்றின் காரணமாகக் கூறப்படுவனவற்றை அவர் ஒப்புவதில்லை. ஆனால் கருத்து வேறுபாடிருப்பினும் எல்லாத்தரப்பு அறிஞர்களையும் மதித்துக் குறிப்பிடுவார். எவரையும் எதன்பொருட்டும் எடுத்தெறிந்து பேசியதில்லை. மாற்றுக் கருத்துடையோராயினும் அவர்தம் புலமைநலஞ்சான்ற விவாதங்களை உணர்ச்சி வயப்படாமல் குறிப்பிடுவார்.

தமக்கு உடன்பாடானவற்றை நன்கு கூறுவார். வையாபுரிப்பிள்ளை, தெ.பொ.மீ., கைலாசபதி முதலியோரை அறிமுகப்படுத்திப் பேசியவர் ஐயா அவர்கள்தாம். (நவீன இலக்கியம் சார்ந்து பேசும்போது கைலாசபதி போன்றோரை அறிமுகப்படுத்திவர் பேராசிரியர் ந. மெய்ப்பொருள்).

வெறும் மேற்கோள்களாக அன்றி அவரவர் நோக்குநிலை, நிலைப்பாடு போன்றவற்றையுங் கூறுவார்.

நான் பயின்ற காலத்தில் ஒருமுறை கல்லூரித் தமிழ்த்துறை நூலகத்திற்குப் பல்கலைக்கழக நல்கைக்குழு (UGC) கணிசமான நிதி நல்கியது. அப்போது உலகளாவிய நிலையிலான தமிழ்சார்ந்த நூல்கள் பலவற்றை வாங்குவதற்குக் காரணமாயிருந்தவர் ஐயா அவர்கள். அவற்றுள் கைலாசபதியின் Tamil Heroic Poetryயின் ஆக்ஸ்ஃபோர்ட் பல்கலைக்கழகப் பதிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.

நல்கைக்குழு நிதியிலேயே இருபுறமும் கண்ணாடியுள்ள நிலைப்பேழைகள் வாங்கப்பட்டன. நூல்களைப் பார்த்துப் பரவசமுற்றோம். ஆனால் பதிவேட்டில் ஏற்றி மாணவர்களுக்கு வழங்குவதற்கு மிகத்தாமதமாயிற்று. நாங்கள் “ஐயா” கேட்லாக் (Catalogue) தயாராகிவிட்டதா?” என்று ஒருமுறை கேட்டபோது “வேண்டுமானால் நீங்கள் கேட்ட லாக் (lock)கை நான் திறந்துவிடுகிறேன். ஓரிரு புத்தகங்கள் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று சொல்லில் விளையாடிச் சிரித்தார்; தரவும் செய்தார்.

படிப்பில் ஆர்வமுள்ள மாணவர்கள் மேன்மேலும் படிக்கவேண்டியவற்றைச் சொல்லி ஊக்குவிப்பதும், படிப்பில் பின்தங்கியவர்களைப் படிப்படியாக மேலேற்ற வழிகாட்டுவதும் அவர் இயல்பு. படிப்பையோ மதிப்பெண்களையோ சாதி முதலியவற்றையோ வைத்து, மாணவர்களிடம் கொள்ளும் ஈடுபாட்டில் ஏற்றத்தாழ்வு காட்டமாட்டார்.

எம் கல்லூரித் தமிழ் முதுகலைத் தலைவராக வந்த முனைவர் அ.மா. பரிமணம் அவர்கள் பெரும்புலமையர்; மிகவும் கண்டிப்பானவர்; மிகவும் நேர்மையுடையவர்; முறைமை கடைப்பிடிப்பவர்.

அவரது கறாரான அளவுகோல்படி நெறிமுறை, படிப்பு ஆகியவற்றில் தேறிய தமிழ்த்துறை ஆசிரியர்கள் மிகச்சிலரே. அவர்களுள் தலையாயவர் பேராசிரியர் அ. தட்சிணாமூர்த்தி ஐயா அவர்கள் என்பது அவர்களுக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய அங்கீகாரம். பேராசிரியர் அ.மா.ப. வை உணர்ந்தோர்க்கே இது புலனாகும்.

நான் கல்லூரிப் படிப்பை முடித்து வெளியேறிய பின்னரே, அவர் மொழிபெயர்ப்புத் துறையில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். இதற்குத் தூண்டித் துணை நின்றவர் எம் பூண்டிக் கல்லூரி ஆங்கிலப் பேராசிரியர் இராமன் அவர்கள் (மொழிபெயர்ப்புக்கென்றே நடந்த Scholar Miscellaneous என்னும் இதழின் ஆசிரியர்).

மொழிபெயர்ப்பின் இயல்புகள் நுட்பங்கள் முதலியன பற்றி விளக்கும் தகுதி எனக்கில்லை என்றாலும் அதன் சிரமங்களை ஓரளவு உணர்ந்தவன் நான். மூலமொழி இலக்குமொழி இரண்டிலும் புலமை வேண்டும் என்பது வெளிப்படை. செய்திகளைவிடவும் மொழிபெயர்ப்பதைவிடவும் புனைகதை மொழிபெயர்ப்பது கடினம். புனைகதைகளைவிடக் கவிதை மொழிபெயர்ப்புக் கடினம். அண்மைக்காலக் கவிதைகளைவிடப் பழந்தமிழ்க் கவிதை மொழிபெயர்ப்பு மிகக் கடினம்.

பழந்தமிழ்ப்பாக்கள் கவிதைகள் மட்டுமல்ல. அவை வரலாறு, சமூகம், பண்பாடு முதலியவற்றுக்கான தரவுகளை வழங்கும் மூலங்களாகவும் உள்ளன.

தட்சிணாமூர்த்தி ஐயாவின் பழந்தமிழ் இலக்கிய மொழிபெயர்ப்புகள் புலமை மேலோங்கிய மொழிபெயர்ப்புகள். கவித்துவ நயத்தின் பொருட்டுச் சற்றும் துல்லியம் விடுபடுதல் கூடாதென்பது அவர் நிலைப்பாடு.

பழந்தமிழ் நூல்களை அணுகுதல் எளிதன்று. உரைகளைக் கொண்டு தொடங்கிப் பயின்று பயின்று உரைகடந்த சில பொருட்கூறுகளையும் கண்டு தெளிய வேண்டும்; புதிய ஆய்வுகளால் நிறுவப்பட்டவற்றைக் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும். ‘தொடங்கையில் வருந்தும்படி இருப்பினும் ஊன்றிப் படி’ என்பது சங்கத்தமிழ் பயிலப் பாரதிதாசன் சொல்லும் வழியாகும்.

சொற்பொருள் மட்டுமன்றி மிகநீண்ட தொடரமைப்பும் புரிதலில் சிக்கலை ஏற்படுத்தும்.

‘ஆடுகள மகன்’ என்பதை ‘Son of dancing field’ என்று சொல்லுக்குச் சொல் மொழிபெயர்த்தோர் உண்டு. நம் காலத் தமிழில் - பழந்தமிழிலும் உண்டுதான் - மகன் என்பது உறவுமுறைப் பெயர். பழந்தமிழில் முறைப்பெயராகவும் பொதுவான உயர்திணை ஆண்பாற் பெயராகவும் இருந்ததால்தான் தொல்காப்பியர் ‘முறைமை சுட்டா மகனும் மகளும்’ என விதந்து கூறுகிறார் (பெயரியல்). முறைமை சுட்டினால் அவை விரவுப் பெயர் என்கிறார்.

‘ஆடுகளமகன்’ என்பதை ‘ஆட்டன்’ என்கிறது அகநானூறு. (பாடுகின்றவளைப் ‘பாட்டி’ என்னும் வழக்கும் உள்ளது.)

ஒரு சொல்லை, தொடரை உணர்ந்துகொள்ள ஒட்டுமொத்தப் பழந்தமிழ்ப் பாக்களிலும் பயிற்சி வேண்டும்.

ஐயா கூறிய ஒரு நிகழ்ச்சியை இங்குச் சுட்டிக்காட்டேண்டும்: மதுரைப் பல்கலைக் கழகப் பேராசிரியர் முத்துச்சண்முகம் , டேவிட் லுட்டன் ஆகியோர் மொழிபெயர்த்த குறுந்தொகை முழுவதையும் பயின்றிருந்த தட்சிணாமூர்த்தி ஐயா, பேரா.முத்துச்சண்முகம் அவர்களை நேரில் சந்தித்த போது, "ஐயா, நீங்கள் தவறாக எடுத்துக் கொள்ளாவிட்டால் சிலவற்றைச் சொல்லலாம் என்று நினைக்கிறேன்" என்றாராம்.( கல்வியாளர்க்கேயுரிய திறந்த மனமும் பெருந்தன்மையும் இயல்பாயமைந்த) முத்துச்சண்முகம் அவர்கள், "சொல்லுங்கள் " என்றாராம்.

தட்சிணாமூர்த்தி ஐயா, அவ்விருவர்தம் மொழிபெயர்ப்பில் பிறழ்வுணர்வுப் பிழைகள் சில இருப்பதை - சான்றாக 'நகர்'என்பதை எல்லா இடங்களிலும் town என மொழி பெயர்த்திருப்பது - சுட்டிக்காட்டினாராம்.

 மகிழ்ச்சியால் மலர்ந்த முகத்தில் தமக்கேயுரிய புன்னகையோடு பேராசிரியர் முத்துச் சண்முகம் சொன்னாராம் , "குறைகள் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டுமையா எங்கள் மொழிபெயர்ப்பை முழுவதும் படித்திருக்கிறீர்களே ஐயா, எனக்குத் தெரிந்து முழுவதும் படித்தவர் நீங்கள் ஒருவர் தானையா,அதை விடவும். எங்களுக்கு வேறு மகிழ்ச்சி ஏதையா "என்று குதூகலித்தாராம்.

கற்றோர் கற்றோரைக் காணுங்கால் எய்தும் களிப்பை விடவும் விருதுகளும் பாராட்டுகளும் களிப்பைத் தருமா என்ன?

சமூக உணர்வும் மொழிபெயர்ப்புக்கு இன்றியமையாதது.

அகநானூற்று முதற்பாட்டின், ‘சிறு காரோடன்’ என்பதை ‘low-born whetstone maker’ என்று மொழிபெயர்த்திருக்கிறார் ஜார்ஜ் ஹார்ட். இது முற்றிலும் பிழை என்றோ, பழந்தமிழ்ச் சொற் பயில்வுக்கு முரணானதென்றோ சொல்ல முடியாது. இத்தொடருக்கு, ‘சிறியனாகிய சாணைக்கல் செய்வோன்’ என்றுதான் ந.மு. வேங்கடசாமிநாட்டாரும் ரா. வேங்கடாசலம் பிள்ளையும் உரை கண்டுள்ளனர். ‘இழிபிறப்பாளன்’ என்னும் தொடர் பழந்தமிழில் இருக்கிறது. ஆனால் தட்சிணாமூர்த்தி ஐயா, Karotan of lowly profession என்று ‘சிறு’ என்னும் அடையைப் பிறப்புக் குறித்ததாக அன்றித் தொழில் குறித்ததாகக் கொள்கிறார். பாட்டில் பிறப்பு விதந்தோதப்படாத நிலையில் ஐயா சமூக உணர்வுவயப்பட்டுப் பொருள் கொள்கிறார்.

இன்று, பாட்டும் தொகையுமாகியபழந்தமிழ்ச் செவ்வியல் நூல்கள் அனைத்தையும் ஒப்பீட்டளவில் பிற எவரினும் துல்லியமாக ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்திருப்பவர் ஐயா ஒருவரே என்பது உண்மை; வெறும் புகழ்ச்சியில்லை.பதினெண் கீழ்க்கணக்கிலுள்ளும் பலவற்றை மொழிபெயர்த்துவிட்டார்கள்.

நான் 1984இல் கல்லூரி விரிவுரையாளராகச் சேர்ந்தேன். அப்பாவைத் தேடி எம் இல்லத்திற்கு வரும் நண்பர்கள், ஆசிரியர்கள், அறிஞர்கள் முதலியோரிடம் நான் ஆசிரியப் பணி பெற்றதை அப்பா தெரிவிப்பார். அவர்களில் சிலர் இலவச ஆலோசனை நல்கிச் செல்வார்கள். ஒரு மூத்த, கல்லூரிப் பேராசிரியர், தோற்றத்தில் - நடை, உடை, பாவனைகளில் - மாற்றம் தேவை என்று சொல்லிப்போனார். மறுநாள் தட்சிணாமூர்த்தி ஐயா அவர்கள் வந்திருந்தார்கள். நான் முந்தையநாள் அறிவுரையைச் சொன்னேன். அவர்கள் சிரித்தார்கள். “தோற்றம் சில நிமிடங்கள்தான் மதி! முடிந்தவரை பொறுப்பாகப் பாடத்தை ஆயத்தம் செய்து நடத்து” என்றார்கள்.

அவ்வப்போது எழும் சிலபல ஐயங்களை நான் - இன்றளவும் - ஐயாவிடம்தான் கேட்பேன் (அரிதாக வேறு சிலரிடமும் கேட்பேன்). எழுப்பும் ஐயத்திற்கான விளக்கம் கூறித் தொடர்புடையவற்றையும் தெளிவுபடுத்துவார். இதனால் வேறுபல ஐயங்கள் அவரைக் கேட்காமலேயே தீர்ந்துவிடும்.

அப்புறம், ஐயா அவர்களோடு தனிப்பட்ட முறையில் உணர்வொன்றி ஒருவரையொருவர் உசாவிடச் செய்து கொண்டிருக்கும் ‘ஆஸ்த்மா’ர்த்தத் தொடர்பையும் குறிப்பிட வேண்டும். குளிர்காலமெனில் ஐயாவிடம் சற்றுத் தயங்கித்தான் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொள்வேன்; சுருக்கமாகப் பேசுவேன்; முதலில் உடல்நிலை பற்றி உசாவுவேன். ஐயா அவர்களின் துணைவியாரும், செல்வ - செல்ல - மகளும் அவரின் பேறு. விருந்துபேணலில் குறையிருக்காது. ஆனால், அவர் உடல்நலங்கருதி அவ்வப்போது  உரையாடலை அன்போடு குறுக்கிட்டுக் குறுக்கிவிடுவார்கள். நாங்கள் ஐயாவின் நலங்கருதி ஆர்வத்தை அடக்கிக் கொண்டு விடைபெறுவோம். அவர் கோடைக்காலத்தில் என்னிடம் உசாவுவார் (எனக்கு விதிவிலக்காகக் கோடைதான் மூச்சிரைப்புக் காலம்).

சிறப்புச் சொற்பொழிவு, கருத்தரங்கு, பயிலரங்கு எதுவாக இருந்தாலும் அவையோரை ஐயா அசத்திவிடுவார். அண்மையில் கல்லூரித் தமிழாசிரியர்களும் ஆங்கில ஆசிரியர்களும் கலந்துகொண்ட பயிலரங்கில் ஐயா உரையாற்றியதைக் கேட்டு, ஆங்கில ஆசிரியர் பலரும் பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் பற்றி உசாவித் தேடமுற்பட்ட உற்சாகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன்; நெஞ்சாரக் களித்தேன்; ‘எங்க ஐயா’ என்று உரிமையோடு சொல்லிக்கொண்டு, அவர் புகழ் ஒளியில் நானும் இரவல் கொண்டேன்.

தமிழின் தொல்சீர் செவ்விலக்கியங்களைப் பிறமொழியாளரிடமும், - அவற்றின் துல்லியம் குன்றாமல் கொண்டு செல்ல ஆடம்பரமின்றி அமைதியாக அரிய ஆக்கப் பணிகள் மேற்கொள்கிற ஒரு தமிழ்ச் சாதனையறிஞரைத் தேடி , இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர்-விருது அளித்ததன் மூலம் செம்மொழித் தமிழாய்வு நடுவண் நிறுவனமும் இந்திய அரசும் பெருமை பெற்றன என்பது என் தனிப்பட்ட கருத்து

ஓர் அறிஞருக்கு விருதுகளும் பாராட்டுகளும்  சமூகம் செய்யும் குறைந்தபட்சக் கைம்மாறு.

 நானும் ஐயாவின் மாணவருள் ஒருவன் என்பதை எண்ணிப் பெருமிதங் கொள்கிறேன்.

                                                                                     --  பா. மதிவாணன்

முதலிணைப்புச் சொல்லில்* 'முத்தம்'

 Learn how to KISS !

முதலிணைப்புச் சொல்லில்* 'முத்தம்'

emphasis என்னும் தொழிலியல் மொழி பயிற்றும் குழுமம்(business - writing training Company)

அறிவியலாய்வு நடைக்கு உச்சக் குறிப்புகள் பத்தினை வரிசைப்படுத்திக் கூறுகிறது. அவற்றுள் ஒன்றுதான் Learn how to KISS. 

மொழி நடையில் முத்தமா ! 

உயிர்,  மெய் எழுத்துகளைத் தனித்தனியே  எழுதும் மரபுடைய ஆங்கிலம் போன்ற மொழிகளில் முதலிணைப்புச் சொல்(acronym)லாக்கம் எளிது; உயிர்மெய்யெழுத்துகள் கொண்ட தமிழ் போன்ற மொழிகளில் அரிது. 

இராமலிங்க அடிகளாரின் பதவி (பசித்திரு, தனித்திரு, விழித்திரு) என்னும் அருளுரை தமிழின் அரிதான , இயல்பான, முதலிணைப்புச் சொல்.

Keep it Short and Simple! = KISS

___________________________________

*  'யாப்பருங்கலக் காரிகை'யின் கட்டளைக் கலித்துறைப் பாவாலாகிய காரிகை ஒவ்வொன்றன் முதற் சொல்லையும் தொகுத்து ஒரு காரிகையாக்கியிருப்பார் அமித சாகரர் . 

மனப்பாடக் கல்விக் காலத்தில் முதனினைப்புக் காரிகை (முதல் நினைப்புக் காரிகை) மிகவும் பயனுடையதாக இருந்திருக்கும்.  இக்காலத்தும் இதன் பயனை நானே பட்டறிந்திருக்கிறேன்.

     

     முதனினைப்பு  என்பதையொத்தது  முதலிணைப்பு .

ஒரு பக்கம் மெய்ப்புப் பார்க்க 1287/- ௹பாய் !!!

 ஒரு பக்கம் மெய்ப்புப் பார்க்க 1287/-  ௹பாய் !!!!

###################################

சலவைக் கடைகளில் சாதாரணம் (Ordinary), விரைவு (Urgent) என்னும் இரண்டு வாய்ப்புகள் இருந்தன (இப்போதைய நிலவரம் தெரியவில்லை). ஓர் ஆய்வுரைச் செவ்விதாக்க நிறுவனம் ( SciTechEdit INTERNATIONAL )செவ்விதாக்கப் பணிக்கு நான்கு வாய்ப்புகள் தருகிறது.

அதில்  செவ்விதாக்கத்தை விட மெய்ப்புப் பார்ப்புக் (Proofreading) கட்டணம்குறைவு . நியாயம்தான். 

சிக்கன (Economy) வாய்ப்பில்  மெய்ப்புப் பார்ப்பதற்குரிய கட்டணம்தான் மிகக் குறைவு . பதினான்கு வேலை நாட்களில் , 250 சொற்கள் கொண்ட ஒரு பக்கத்திற்குக் கட்டணம் 18 அமெரிக்க டாலர். இன்றைய இந்திய மதிப்பில்1287/- ௹பாய்.

செவ்விதாக்கம், மெய்ப்புப் பார்த்தல் முதலியவற்றை எப்படி தொழில் சுத்தமாகவும் , நெறியோடும் உத்தரவாதங்களோடும் செய்து தருகிறார்கள் என்பதை அந்த நிறுவனத்தின் வலைத்தளம் சென்று பாருங்கள்.

தமிழில் இவ்வாறு செய்யப் பொருளாதாரம் இடம் தராதுதான். ஆனால் மெய்ப்புப் பார்த்தலும் செவ்விதாக்கமும்  எத்துணைக் கருத்தூன்றி உழைத்துச் செய்ய வேண்டியவை என்பதையும் அவற்றின் மதிப்பையும் நாம் உணர வேண்டும்.

எனக்குத் தெரிந்து தமிழ் கூறு 'நல்'லுலகில் தொழில்முறை நேர்த்தியோடு - உணர்ச்சி பிடித்தாட்ட-  செவ்விதாக்கம் செய்த ஒரே ஒருவர் பேராசிரியர் அமரர் நஞ்சுண்டன் அவர்கள்தாம்.

(08. 02. 2020 முகநூல் இடுகை)

ஆய்வு நடையும் ஓசையுடைமையும்

 ஆய்வு நடையும்   ஓசையுடைமையும்

♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪

ஆய்வுரை எழுதுவதற்குரிய மொழிநடை பற்றிப் பேசுவதானால் தமிழிலக்கண அறிமுகமுடையோர் பத்து அழகு, பத்துக் குற்றம் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடாமல் நகர்வது அரிது.

பத்து அழகுகளுள் ஒன்று,  ஓசையுடைமை .  ஓசை , பாவடிவங்களில் பயில்வது. நவீன உரைநடைக் காலத்திற்கு முந்தைய தமிழ் நூல்கள் பெரிதும் (முற்றிலும்?) பாக்களால் ஆனவை.

எனவே ஓசையுடைமை என்பது பா யாப்பில் அமைந்த நூல்களுக்குரியது என்று கருதலாம்.

உரையையும் யாப்புக்குள் அடக்குகிறார் தொல்காப்பியர். உரைக்கும் ஒரு கட்டமைப்பு ( யாப்பு) உண்டு. உரைக்கு ஓசை உண்டா?

"பாட்டிடை வைத்த குறிப்பினானும் ..." என்ற நூற்பாவுரையில் இளம்பூரணர், " ஓசை தழீஇய வற்றைப் பாட்டென்றார். ஓசையின்றிச் செய்யுட்டன்மைத்தாய் வருவது நூலெனப்பட்டது" என்றார். ( தழீஇய = தழுவிய . செய்யுட்டன்மை = செய்யுள் தன்மை)

" ஓசை தழீஇ வருவன பாட்டென்றும் ஓசையின்றிச் செய்யுட்டன்மைத்தாய் வருவது நூலென்றும் ஓசையும் செய்யுட்டன்மையுமின்றி வருவது உரை என்றும் இளம்பூரணர் தரும் இவ் விளக்கம் மிகவும் பொருத்தமுடையதாகும்" என்பார் தொல்காப்பியச் செய்யுளியல் உரைவளப் பதிப்பாசிரியர் க.வெள்ளைவாரணன் (மதுரை காமராசர் பல்கலை. பதிப்பு).

"அவ்வியல் பல்லது பாட்டாங்குக் கிளவார் " என்னும் நூற்பாவுரையிலும் இளம்பூரணர்,  "ஓசையின்றி, அடியுந் தொடையும் பெற வந்ததாயினும் நூலின்பாற் படுதல் உரையின் பாற்படுதல் ... "  என விளக்கியுள்ளார்.

நூலுக்கும் உரைக்கும் ஓசை தேவையில்லை என்பது இளம்பூரணர் கருத்து . 

ஆனால்,

தொல்காப்பிய முதல் நூற்பா " எழுத்தெனப் படுப" என்று தொடங்குகிறது. தொல்காப்பிய விதிப்படி  எழுத்தெனப் படுவ (படுவ= படுவன) என்பதுதான் சரியானது படுப (படுப =படுபவர்கள்)என்பது இங்குப் பிழையானது.

" செய்யுளின்பம் நோக்கி 'எழுத்தெனப் படுப ' என வகரம் நீக்கிப் பகரமிடப்பட்டது " என்கிறார் இளம்பூரணர் . ஓசையின்பம் என்று அவர் சொல்லாவிட்டாலும்  செய்யுளின்பம் என்பது ஒசையின்பம்தான் என்பதை ,  " படுப என்பது இன்னோசைத்தாய் நிற்றலின் ஈண்டுப் ',படுப ' என்றே பாடம் ஓதுக" என்னும் நச்சினார்க்கினியர் விளக்கம் தெளிவாக்குகிறது ( விவாதிக்க வேண்டிய சிறு சிக்கல் உள்ளது. இங்கு இப்போது வேண்டியதில்லை ) . 

நூல் பா(நூற்பா) வுக்கும் சற்று ஓசையின்பத்தைக் கருதலாமென்கின்றனர். அடியும் தொடையும் பெறுதலோடு இந்த ஓசையின்பமும் சேர்ந்தமைவது செய்யுள் தன்மை எனலாம்.

எஞ்சியிருப்பது உரைதான். உரைக்கு ஓசை தேவையில்லை. எனவே ' ஓசையுடைமை' செய்யுள் தன்மையுடைய நூல்களுக்கேயுரியது என்று கருதலாமா?

மீண்டும் இளம்பூரணரிடம் போவோம். " எழுநிலத் தெழுந்த செய்யுள் ... " என்னும் நூற்பாவுரையில், "எழு நிலமாவன பாட்டு, உரை, நூல், வாய் மொழி, பிசி, அங்கதம், முதுசொல் என்பன " என்கிறார். எனவே உரையும் செய்யுள்தான்; செய்யுள் தன்மையுடையதுதான். அப்படியென்றால் சற்றேனும் ஓசைக்கும் இடமுண்டு எனலாமா? பார்க்க வேண்டும்.

நிற்க.

பயிலரங்கு ஒன்றுக்காக ஆய்வு மொழி நடை  பற்றித் தேடிச் சற்று 'வலை' யில் உலவினேன்.  அதில் SciTechEdit INTERNATIONAL என்னும்  நிறுவனத்தின் தளம் கண்ணில் பட்டது. அதன்18 TIPS TO IMPROVE YOUR SCIENCE WRlTING என்னும் ஆலோசனைக் குறிப்புகளைப் பார்த்தேன்.18ஆவது குறிப்பைக் கண்டபோது, அட ! என மகிழ்ந்தேன்.

18. Read your writing out loud

Read yor final paper out loud to check the rythm , find words and phrases that are repeated too many times within and between sentences and paragraphs . You will often find words that are unnecessary and can be completely eliminated or replaced with alternative word choices.

ஆய்வு நடைக்கும் ஓர் இலயம் (rythm)வேண்டும். அந்த இலயம்தான் ஓசையுடைமை எனலாம்.

ஆக , ஓசையுடைமை ஆய்வு நடைக்கும் பொருந்தும்தானே !

ஆனால் வெறும் எதுகை மோனை இயைபு முதலிய பாயாப்புத் தொடைகளைப் பொருள் நுட்பம் கருதாமல் வாரி இறைப்பதல்ல ஓசையுடைமை என்கிற எச்சரிக்கையும் வேண்டும்.

தொல்காப்பியரின் அரசியல் நுண்ணுணர்வு !

 தொல்காப்பியரின் அரசியல் நுண்ணுணர்வு !

  

       பாட்டுரை நூலே வாய்மொழி பிசியே 

       அங்கதம் முதுசொ லவ்வேழ் நிலத்தும் 

       வண்புகழ் மூவர் தண்பொழில் வரைப்பின் 

        நாற்பே  ரெல்லை யகத்தவர் வழங்கும் 

        யாப்பின் வழியது என்மனார் புலவர் (செய்யுளியல் 77 )

என மூவேந்தர் ஆட்சிப்பரப்பைக் கொண்டு தொல்காப்பியர் தமிழக  எல்லையை வரையறுக்கிறார். இஃது அகச்சான்று என்பது குறிப்பிடத்தக்கது (பனம்பாரனார் பாயிரம் புறச்சான்று). செய்யுளியலில் உள்ள இந்த நூற்பாவில்  தொல்காப்பியர் மூவேந்தரை 'வண்புகழ்' என்னும் அடைகொடுத்துப் போற்றுவது உண்மைதான்; அவர்கள்பால் அவர் கொண்ட மதிப்புப் புலனாவதும் உண்மைதான். ஆனால் வேந்தரைப் போற்ற இஃது இடமில்லை; தொடக்கத்தில் போற்றியிருந்தாலும் பொருளுண்டு. அவ்வாறெனில் ஏன் செய்யுளியலின் இடையிலே - தொல்காப்பியத்தின் 1339 ஆவது நூற்பாவில் - இந்தப் போற்றல். 

இதற்கு முந்தைய நூற்பா:

        எழுத்து முதலா ஈண்டிய அடியின்

        குறித்த பொருளை முடிய நாட்டல் 

        யாப்பென மொழிப யாப்பறி புலவர் ( செய்யுளியல் 76)

        

யாப்பு என்பதன் பொதுப் பொருளை வரையறுத்து, அதன் வகைகளைக் கூறும் தொகைச் சூத்திரத்தில் அந்த வகைகள் இத்தனை எனச் சுட்டி , எண்ணிக்கையை வரையறுத்து, அவை வழங்கும் 'நாற்பேரெல்லை'களைக் குறிப்பிடுகிறார் தொல்காப்பியர்.

 பனம்பாரனார் பாயிரம் போல் நில எல்லையை மட்டும் தருவதுதான் ஓர் இலக்கண நூலின் தன்மைக்குப் பொருத்தமானது. வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடை நிலப்பரப்பின் வழக்கும் செய்யுளும் முந்துநூலும் பற்றி அந்தக் காலத்தில் எவ்வளவு இயலுமோ அவ்வளவு முயன்று புலமையும் பட்டறிவும் எய்திய தொல்காப்பியரின் உள்ளுணர்வில் ஆட்சிப் பரப்பின் - அரசியல் தன்மையின் - முக்கியத்துவம் உறைந்துள்ளது என்றே தோன்றுகிறது. 

 

அவர் தமிழோடு  பாகதம் (பிராகிருதம்) , சங்கதம் (சமற்கிருதம்) ஆகியவற்றில் பயிற்சியும் வழக்கில் இருந்த வேறுபிற மொழிகள் பற்றிய அறிவும் உடையவராக இருந்திருக்கவேண்டும்; இவ்வறிவால் இலக்கண அறிஞராக மட்டுமன்றித் தம் காலச் சமூக அரசியல் வரலாறு பற்றிய நுண்ணறிவும் உடையவராக இருந்திருக்கவேண்டும் என்று உய்த்துணர முடிகிறது.

எனது இந்த உய்த்துணர்வுக்குக் காரணம் தொல்லெழுத்தியல் அறிஞர் ஐராவதம் மகாதேவன் அவர்களின் ஆய்வு  நூல்.தமிழகத்தில் தமிழ் வழங்கிய அதே காலத்தில் (பொதுக் காலத்திற்கு முன் 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் பொதுக் காலம் 6 ஆம் நூற்றாண்டு வரை என்பது மகாதேவன் கருத்து) கன்னடம் , தெலுங்கு ஆகியன மக்கள் மொழிகளாகப் புழக்கத்தில் இருந்ததற்கும் அவற்றில் இலக்கியங்கள் தோன்றியதற்கும்  சான்றுகள் உள்ளன. ஆனால் அத்தொல்லிலக்கியங்கள் கிட்டவில்லை.

 தமிழ்ப் பிராமிக் காலத்தில் [ 'தமிழி' எழுத்துக் காலத்தில்*]கன்னட, தெலுங்கு மொழிகள் பேச்சுவழக்கில் இருந்த பகுதிகளில் கல்லில் , செம்பில், காசில் , முத்திரையில் , பானையோட்டில் பிராகிருதமே இடம்பெற்றது என்கிறார் ஐராவதம் மகாதேவன் (ப.198). காரணம் அப்பகுதிகள் அயலவராகிய நந்தர்- மௌரியர் ஆளுகை எல்லைக்குள் இருந்தன. ஆளுவோர் மொழியே வரிவடிவில் செல்வாக்குச் செலுத்தியது. 

பொ.கா. முதலாம் நூற்றாண்டில் சாதவாகன மரபில் வந்த ஹாலா என்னும் மன்னன் தொகுத்த [மராத்திய] பிராகிருத நூலாகிய 'காதா சப்தசதி'யில் ஏறத்தாழ 30 தெலுங்குச் சொற்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன (௸,ப.199)

ஆனால் தமிழகத்தில் எழுத்தறிவின் (literacy) நிலைமை வேறாக இருந்ததற்கு அரசியல்  சுதந்திரத்தை ( political independence) முதற்காரணமாகச் சொல்கிறார் ஐராவதம் மகாதேவன் (௸,ப. 199). தொல்காப்பியர் இதனை உணர்ந்திருப்பார் என்பதற்குச் சான்றோர் செய்யுளுள் உள்ள குறிப்புகள் சில இணக்கமாயிருக்கின்றன.

'மண்டிணி கிடக்கைத்  தண்டமிழ்க் கிழவர்

முரசு முழங்கு தானை மூவர்...' 

- என்கிறார் வெள்ளைக்குடி நாகனார் (புறநானூறு 35: 3 - 4) .இதற்கு  " மண் செறிந்த உலகத்தின்கண் குளிர்ந்த தமிழ்நாட்டிற்கு உரியராகிய முரசொலிக்கும் படையினையுடைய மூவேந்தர் ..." என்று உரை காண்கிறார் பழைய உரையாசிரியர்.ஏறத்தாழத் தொல்காப்பியர் கூறும் 'தண்பொழில் வரைப்பு'.

தமிழின் தனித்த மரபை  - ஒலி வடிவம், வரிவடிவம், சொல் வகைகள் , வழக்குகள் ,செய்யுளாக்கம் ஆகியவற்றின் மரபை - பேணுவதில் தன்னாட்சிக்குரிய பங்கை அவர் நுண்ணிதாக உணர்ந்திருக்கிறார். எனவேதான் இலக்கண நூலில் தமிழ் வேந்தரைக் குறிப்பிட்டுத் தமிழக எல்லையை வரையறுத்திருக்கிறார்

இஃது 'என்மனார் புலவர் ' என்னும் மேற்கோள் வாய்பாட்டு நூற்பா. இந்த வாய்பாடு யாப்பு வகைகளுக்கானதா? வகை எல்லை இரண்டுக்குமானதா? என்று தெரியவில்லை. 

மூவேந்தர் ஆட்சியைச் சுட்டித் தமிழக எல்லையை வரையறுக்கும் பார்வை தொல்காப்பியருக்கு முந்தையதாகவும் இருக்கலாம். 

இந்த மரபை மேற்காட்டிய புறப்பாட்டும் (35) உறுதிசெய்கிறது.

இவ்வாறாயின் , இதில் தொல்காப்பியர்க்கும் உடன்பாடு என்பதோடு இலக்கண நூலுக்கும் இஃது ஏற்புடையது என்று அவர் கருதியிருப்பது அவரது அரசியல் நுண்ணுணர்வைக் காட்டுவதாகவே அமைகிறது.

பட விளக்கம்:

நேகனூர்ப் பட்டித் தமிழ்ப் பிராமிக் கல்வெட்டில் 'தாயியரு' (தாயார்) , 'சேக்கந்தண்ணி' (சேக்கந்தி அண்ணி) ஆகியன கன்னட வழக்கு வழிப்பட்ட சொற்கள்  என்கிறார் ஐராவதம் மகாதேவன்; அண்ணி என்பது சமணப்பெண் துறவியைச் சுட்டும் பெண்பால் உயர் சொற்கிளவி என்கிறார்.

[எருமி நாடு  ( = தமிழ் - எருமை , கன்னடம் , துளு - எர்மெ , கோண்டி - எர்மி ),    பொசில்=வாயில் (கன்னடம் : ஹொசிலு)முதலிய கன்னட வழக்கு வழிப்பட்ட வேறு சில சொற்களையும் இனங்கண்டுள்ளார் மகாதேவன் (௸,பக். 452 - 53)  ]

துணை

1.தொல்காப்பிய மூலம் - பாடவேறுபாடுகள் : ஆழ்நோக்காய்வு ( பதிப்பாசிரியர்கள்: கே. எம். வேங்கடராமையா முதலியோர்), பன்னாட்டுத் திராவிட மொழியியற் கழகம் , திருவனந்தபுரம் , 1996

2. Mahadevan ,Iravatham, Early Tamil Epigraphy - From the Earliest to the Sixth Century C.E., CICT , Chennai, 2014

3. Rajan K , Early Writing System - A Journey from Graffiti to Brāhmī , Panda Nadu Centre for Historical Research , Madurai, 2015 , 

கா.ராஜன் தமிழ்ப் பிராமியின் மேல் எல்லை பொ.கா. ஐந்தாம் நூற்றாண்டு என்கிறார்- ௸,ப. 397.

*பந்நவணா - ஸுத்த என்னும் சமண நூல் பொ.கா.மு. முதல் நூற்றாண்டிலேயே 64 வகை வரிவடிவங்களைச் சுட்டுகிறது ; அவற்றுள் ஒன்று தமிழி என்கிறது. எனவே இப்பெயர் நம் காலத் தமிழ்ப் பற்றின் விளைவன்று.

ஆய்வுத் தரம்

 

ஆய்வுத் திருட்டும்   சேயிழைச் செறிவும்
🙄💘🙄💘🙄💘🙄💘🙄💘🙄💘🙄💘🙄💘

"சிறுகுழந்தை விழியினிலே ஒளியாய் நின்றாள்"

அழகைப் பெண்ணாக உருவகித்து, அந்த அழகு சிரிக்கும் இடங்களைக் கவிதையாய்க் கோத்த பாவேந்தர் , சிறு குழந்தை விழியினிலே ஒளியாய் நின்றாள்    எனச் சிறு குழந்தை விழியின் ஒளியில் மலரும் அழகையும் பதிவு செய்கிறார்.

சிறு குழந்தைகளின் விழிகள்  தட்டுப்பட்ட எல்லாவற்றையும்  அறிந்துணர  முயலும் ஆர்வத்தின் பரபரப்பில் மின்னுவதைப் பாருங்கள் . அந்த மின்னொளியாய் அழகு நிற்பதாய் உணர்கிறேன். பாவேந்தர் கவி வரியை அப்படித்தான் உணர்கிறேன்.

அறிந்துணரும் ஆர்வம்; தேடி அறியும் முயற்சி இவையெல்லாம் மக்களினத்தின் உள்ளார்ந்த இயல்பு. இது என்ன? இது எதற்கு? இது எப்படி? என்று நமக்குச் சலிப்பூட்டுமளவுக்குக் குழந்தைகள் வினவிக்கொண்டே இருக்கும்.

கல்வியின் பேரால் நாம் விடைகளைத் திணித்து வினாக்களைத் தொடுக்கிறோம். குழந்தைகள் வினாத் தொடுத்தது போய், திணிக்கப்பட்ட விடைகளைப் பிடுங்கி எடுக்கச் செய்கிறோம்.

மொழி, இலக்கியக் கல்விக்குள் வருவோம்.

எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் அம்மை உளங்கனிந்து அறிவுப்பாலூட்ட முடியுமா? எனக்குத் தெரிந்து ஒருவரைத் தவிரப் பதின்மூன்று நூற்றாண்டாய் அவ்வாறு ஞானத்தோடு சம்பந்தமுடைய வேறொருவரை அறியேன்.

மழலையர் கல்வி தொட்டு மொழிகளையும் மொழிவழிக் கலையாகிய இலக்கியங்களையும் ஆர்வமூட்டுமாறு பயிற்ற வேண்டும்; பயிற்ற முடியும்.

தெய்வத்தான் ஆகா தெனினும் முயற்சிதன்
மெய்வருத்தக் கூலி தரும்

என்கிறார் தெய்வப்புலவர்.

அறிதோ றறியாமை கண்டற்றால் காமம்
செறிதோறும் சேயிழை மாட்டு

என நம்முடைய தெய்வப்புலவர்  எதை எங்கே கொண்டுவருகிறார் பாருங்கள்!

இந்தக்குறள் இடம்பெற்றுள்ள அதிகாரம் புணர்ச்சி மகிழ்தல். காதலன் 'புணர்ச்சியை மகிழ்ந்து கூறியது' என்பது பண்டைய உரையாசிரியர்தம் ஒரு மித்த கருத்து.
இக்குறளில் புணர்ச்சி இன்பத்திற்கு உவமை அறிவின்பம்.அறிய அறிய முந்தைய அறியாமை கடந்து புதிய அறிவு புலப்படுகிறது.காதலியோடு கூடுந்தோறும் முன்னறியாப் புதுமை புலப்பட்டுக்கொண்டேயிருக்கிறது. இரண்டுமே இன்பம்.

யாம் பலவகைப்பட்ட நூல்களையும் கற்று அவற்றின் கருத்து அறியுந்தோறும் அறியுந்தோறும் மற்று அது ஒழிந்த நன்னூலும் அவ்வாறு கற்று இனிது அறியப்பெறாமையாகிய விரும்புதலை நெஞ்சில் கண்டு செல்கின்ற அதுவே போலும் ; இந்தச் சேயிழையாளை யாம் செறியுந்தோறும் செறியுந்தோறும் இவள் திறத்து நமது உள்ளம் செல்கின்ற காமச்சுவையும்

என்று காதலன் கூற்றாக உரை வரைந்துள்ளார் காளிங்கர். பண்டை உரையாசிரியர் பிறரிடம் காணா நுட்பம் இது.

'முன்பு நல்ல நூல்களைப் பயின்று அறியுந்தோறும் அத்தகைய பிற நல்ல நூல்களையும் அவ்வாறு கற்று அறியவில்லையே என விரும்பித் தேடுதல் போல இவளிடம் இன்னும் இன்னும் நல்லின்பம் நாடுகிறது உள்ளம்' என்கிறானாம் காதலன்.

நல்ல நூல்களை ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றாய்த் தேடிப் பயின்றோர் காளிங்கரின் உரையை உணரமுடியும்.

நமது உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் ஆராய்ச்சிப் பட்டத்திற்கு  முதலில் தற்காலிகப் பதிவு செய்தல், அப்புறம் ஆய்வறிஞர் குழு அமைத்தல் , குழு ஆய்வாளரை ஆய்ந்து நிறைவடைந்தபின் பதிவு உறுதியாதல் , ஆய்வின் பரந்த களம் சுட்டல், அடுத்த ஆய்வறிஞர் கூட்டத்தில் ஆய்வாளர் திரட்டிய தரவுகள், அவற்றின் அடிப்படையில் ஆய்வைத் தொடரும் வாய்ப்பு ஆகியவற்றைச் சீர்தூக்கித் தலைப்பை வரையறுத்தல், தொடர்ந்து குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் ஆய்வறிஞர் குழுவிற்கு ஆய்வு முன்னேற்ற அறிக்கையளித்தல், இந்த அறிக்கைகளை ஏற்று ஆய்வறிஞர் குழுவின் சார்பில் நெறியாளர் அவற்றைப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு மேலனுப்புதல், ஆய்வு நிறைவுக்கட்டத்தை எட்டும் நிலையில் எழுத்தாக்கல், குறைந்தது மூன்று படிநிலைகளில் ஆய்வுரையை மேம்படுத்துதல், ஆய்வுரைச் சுருக்கம் ஆயத்தப்படுத்துதல்,ஆய்வுச் சுருக்கத்தை ஆய்வறிஞர் குழு முன்னிலையில் அரங்கில் முன்வைத்தல் * விவாதித்தல் , விவாத அடிப்படையில் சுருக்கத்தைச் செம்மைப்படுத்திப் பல்கலைக்கழகத்திற்கு அனுப்புதல், பின்னர் ஆய்வேட்டினையும் செம்மைப்படுத்தி ஆய்வுக்காலத்தில் ஆய்வாளர் எழுதி, பல்கலைக்கழக நிதிநல்கை ஆணையத்தால் ஏற்பளிக்கப்பெற்ற ஆய்விதழ்களில் வந்த இரண்டு கட்டுரைகள்* , ஆய்வுக்களவின்மைச் சான்றிதழ்*, களவின்மையைச் சரிபார்த்ததற்கான ஆதாரம்* முதலியவற்றோடு பல்கலைக்கழகத்திற்கு அனுப்புதல், அந்த ஆய்வேடு அறிஞர் மூவரால் மதிப்பிடப் பெறல் , மதிப்பிட்டு ஏற்கப்பெற்றால் பொது அரங்கில் வாய்மொழித் தேர்வு நடத்துதல் , வாய் மொழித் தேர்வுக்கு முன் குறைந்தது 15 நாட்களாவது எவரும் படித்துப்பார்க்க வாய்ப்பாக நூலகத்தில் ஆய்வேட்டைப் பொதுவாக வைத்தல், தலைப்பு முதலியவற்றோடு வாய்மொழித் தேர்வைப் பலரும் அறியச்செய்தல், எனப் பல கட்டங்கள் கடந்து ஆய்வாளர் வாய்மொழித் தேர்விலும் தேர்ச்சியடைந்தால்தான் அவர் பட்டம் பெறமுடியும்.

ஓர் ஆய்வு, முறையாகவும் தரமாகவும் நிகழ மேற்குறித்த படிநிலைகளே போதுமானவை. அவற்றுள்ளும் சில * 1990 கள் வரை இல்லாமல் பிற்காலத்தில் ஒவ்வொன்றாகச் சேர்க்கப்பட்டவை.

அண்மையில் எதைக்கேட்பது எதை விடுவது எனத் திக்குமுக்காடுமளவுக்கு வலையரங்குகள் நிகழ்ந்து வருகின்றன. ஆய்வியல் சார்ந்த சில உரைகளைக் கேட்டேன்.அவற்றில் பரவலாக ஆய்வுத் திருட்டு (plagiarism) தொடர்பான அங்கலாய்ப்புகள் வெளிப்படுகின்றன.

திருட்டு மட்டுமன்றி வேறு பல முறைகேடுகளையும் தடுக்க ஆய்வேட்டை வாய்மொழித் தேர்வுக்கு முன் இணையத்தளத்தில் போடுதல்,   காணொலி மூலம் அரங்கில் இல்லாதோரும் வாய்மொழித் தேர்வில்  கலந்துகொள்ள வாய்ப்பளித்தல் முதலியனவாக நடைமுறைகளை மேலும் இறுக்க வேண்டுமென்கிறார்கள். 

கோவிட் 19 ஒட்டுமொத்த வாய்மொழித் தேர்வையும் காணொலியில் நடத்த வேண்டிய நெருக்கடியை உண்டாக்கிவிட்டது. இந்தத் தேர்வு நடவடிக்கை முழுவதையும் ஒளிப்பதிவு செய்து பல்கலைக் கழகத்திற்குத் தரவேண்டும் என்னும் விதியும் நடைமுறைக்கு வந்துவிட்டது. இந்தத் தேர்வுகளிலும் முறைகேடுகள் நிகழாமலில்லை.

* தேடத்தேடக் கிடைக்கும் புதுப்புதுத்  தரவுகள்,

 
* தொடர்பற்றவை போலத் தோன்றுகிற வெவ்வேறு தரவுகளினூடாகத் தோன்றும்        தொடர்புகளின்  மின்னல் கீற்றுகள்,

*  ஆய்விற்குள் செல்லச்செல்லப் புலப்பட்டு நீளும் பாதை 

 
என ஒவ்வொரு கட்டத்தில் செறிதோறும் ஆய்வுப் பேரின்பக் கணங்களில் திளைக்க இயலுமெனில் , ஆய்வுத் திருட்டைப் பற்றிய எண்ணமே எழாது.

ஆனால், ஆராய்ச்சி உணர்வு என்பது முதுநிலைப் பட்டம் பெற்றதும் வரும் திடீர் ஞானோதயமன்று.

மழலைப்பருவந் தொட்டு அறிவுத்தேட்டத்தை இயல்பாகக் கொண்ட மக்கட் பண்பை மலரச் செய்வதாக ஆராய்ச்சிக் கல்வி அமையவேண்டும்.

தமிழ் உயராய்வுத் துறைகளுக்கு வரும் பெரும்பாலான தமிழக மாணவர்களின் (சிறு பான்மை ஆசிரியர்களின்?) மொழித்திறன்  இரங்கத்தக்கதாயிருப்பது வெளிப்படை; அன்றாடத் தொடர்பிற்குக் கூட இலாயக்கற்றது எனலாம்.

* தொடக்கப் பள்ளி தொட்டே தமிழ்ப் பயிற்சியின் தரம் உயர்த்தப் படவேண்டும் (முதல் குறிப்புரை- comment - காண்க)
* உயர்கல்வி நிலையில் தமிழ் மொழி & இலக்கியப் பாடப்பிரிவுகளின் தரமும் மதிப்பும் உயர    வேண்டும்.

எப்படி?